toren en kerk toren en kerk

De toren zit weliswaar vast aan de kerk maar is eigendom van de burgelijke gemeente Medemblik.
De toren in zijn huidige verschijningsvorm is in de 15e eeuw gebouwd en dus ruim honderd jaar ouder dan het kerkgebouw. De onderste geledingen van de muren zijn twee meter dik, terwijl de spits maar anderhalve steen dik is. De huidige bekroning -de omloop en het koepeltje met de opengewerkte appel - is pas in 1661 aangebracht.
In dat jaar moest een deel van de oorspronkelijke spits wegens bouwvalligheid gesloopt worden.
 
In de toren hangen drie klokken, waarvan de oudste en grootste een diameter heeft van 1,25 m. Deze klok heet Sint Pieter en is gemaakt in 1636 door Everardus Splinter van Enkhuizen. De twee andere klokken zijn van de gebroeders Hemony; één draagt het jaartal 1649.De toren is in 1925/26,1969/70 en 1999/2001gerestaureerd.

De scheefstand van de toren wordt mogelijk veroorzaakt door de drooglegging van de Wieringermeer. In ieder geval staat vast dat de toren de laatste 30 jaar gemiddeld 3 mm per jaar in Noordoostelijke richting scheefzakt.

Anno 2017 worden door de gemeente Medemblik plannen ontwikkeld om de situatie te stabiliseren.


Zuidzijde Bonifaciuskerk
  De kerk is een laat-gotische hallenkerk met drie beuken de Zuidbeuk ligt onder één dak met de middelste beuk.
De kerkvloer is in 1639 verhoogd, waarschijnlijk om meer grafruimte te creëren. Daardoor zijn de basementen van de pilaren onder de huidige kerkvloer verdwenen.

In 1866 is de kerk wegens bouwvalligheid ongeveer 20 meter ingekort. De beide, aan de Oostzijde gelegen, koren en een uitbouw aan de Noordzijde zijn toen gesloopt. Acht gebrandschilderde ramen die zich in het koor bevonden zijn daarbij verdwenen. Van één raam is bekend dat het zich in een landhuis op Guernsey bevindt.

In 1902 werd de kerk opnieuw gerestaureerd waarbij de muren werden gepleisterd met Portlandcement. Een groot probleem van de kerk was het hoge zoutgehalte van de muren. Elke pleisterlaag liet na korte of langere tijd los. Alleen de Portlandcement bleek sterk genoeg.
Gevolg daarvan was wel dat het kerkinterieur een zeer sombere aanblik bood.

In 1991/93 is de kerk opnieuw gerestaureerd.
Dak en goten werden geheel vernieuwd; delen van de houten balken werden vervangen en de Noordoostelijke buitenmuur, waar in 1866 een deel van de kerk was weggesloopt werd vervangen.
Houten constructiedelen bleken sterk te zijn aangetast door het vochtige klimaat van de kerk, terwijlook de bonte knaagkever zijn werk had gedaan.
De oude pleisterlaag werd, voorzover deze los hing, vervangen door een moderne pleisterlaag met een grote doorlatendheid. De kerk werd voorzien van centrale verwarming.

De naam van de kerk
Oorspronkelijk was St. Maarten de tweede kerkpatroon, naast St. Bonifacius.
Na de Reformatie in 1572 is de naam Bonifacius aan de hervormde kerk gebleven en werd St. Maarten de hoofdpatroon van de Rooms-Katholieke parochie.

 

terug